23-09-06

Dwarslaesie

Het ruggenmerg speelt een essentiële rol in de signaaloverdracht tussen brein en periferie.
Het ruggenmerg is het deel van het lichaam dat verantwoordelijk is voor het overbrengen van signalen tussen het brein en de periferie. Hierbij staan de zenuwbanen in het ruggenmerg centraal. Sommige zenuwbanen zullen bewegingssignalen die in de hersenen ontstaan overgedragen naar de spieren in de periferie, wat dan tot een beweging leidt. Andere zenuwbanen in het ruggenmerg zijn bijvoorbeeld betrokken bij de overdracht van gevoelssignalen vanuit de periferie naar het brein, zodat een gevoelssensatie ontstaat.

Definitie dwarslaesie
… een dwarse onderbreking van de continuïteit van het ruggenmerg door trauma of ziekteproces, waardoor mobiliteit en sensibiliteit onder het niveau van de laesie uitvallen en de willekeurige beïnvloeding van blaas en rectum is opgeheven …
(Coëlhe zakwoordenboek der geneeskunde)

Dwarslaesie: ruggenmergletsel met functionele gevolgen …
 Bij een dwarslaesie is er sprake van schade aan het ruggenmerg als gevolg van trauma (traumatische dwarslaesie) of als gevolg van een andere oorzaak (a-traumatische dwarslaesie). Traumatische dwarslaesies zijn vaak het gevolg van verkeers- en sportongelukken; a-traumatische dwarslaesies worden vaak veroorzaakt door tumoren, vasculaire stoornissen of infecties. Het ruggenmergletsel omvat schade aan
(1) zenuwcellen, waaronder de zenuwuitlopers die de verbinding met hun doelgebied verliezen
(2) steuncellen, die de zenuwcellen in het ruggenmerg voorzien van o.a. voeding en structuur.
(3) bloedvaten, zodat er veel schade ontstaat doordat er o.a. weinig zuurstofvoorziening is in het letselgebied.
Ten gevolge van het ruggenmergletsel zullen signalen via de beschadigde zenuwbanen niet meer hun doelgebied bereiken. Hierdoor zal er een verlies optreden van de lichaamsfuncties (bewegingsuitval, gevoelsuitval e.d.) die gebruik maakten van de beschadigde zenuwbanen. De omvang van de functionele uitval wordt mede bepaald door de ernst van de beschadiging (complete versus incomplete dwarslaesie) en door de hoogte van de laesie (laesie op hoog versus laag ruggenmergniveau). Het functionele verlies is in vele gevallen permanent. Dit komt doordat de onderbroken zenuwbanen niet spontaan hergroeien naar het juiste doelgebied. De verstoorde signaaloverdracht is dus blijvend. Naast de uitval van de lichaamsfuncties hebben mensen met een dwarslaesie daarnaast te maken met vele complicaties, waaronder decubitus, spieratrofie en cardiovasculaire problemen.

Foto: Breuk bij halswervel


Hoop voor mensen met een dwarslaesie...
Ondanks dat er geen spontane hergroei van beschadigde zenuwbanen in het ruggenmerg plaatsvindt, is er toch hoop op enig functioneel herstel. Door revalidatietherapieën kunnen bepaalde lichaamsfuncties gedeeltelijk terugkomen. Daarnaast doet men wereldwijd onderzoek naar het herstel van zenuwfuncties die verstoord zijn ten gevolge van een dwarslaesie. Dit onderzoek is veelal dierexperimenteel, maar klinische trials komen steeds dichter bij. Sterker nog, ze vinden op kleine schaal zelfs al plaats.

 

Bron: Sceer

Commentaren

**** Weeral een artikel met heel nuttige informatie, doe zo verder. Groetjes

Gepost door: Etienne | 26-09-06

Knap ! Mooie blog met duidelijke uitleg. Ik kom hier vast en zeker nog eens lang . Doet u vooral zo voort.

Gepost door: Jo | 20-10-06

De commentaren zijn gesloten.